Konufólk

Nækrir mannligir fótbóltspælarir eru í ferð við at klæða seg í, tá ein fartelefon ringir. Ein av monnunum  svarar telefonini “hands free”, soleiðis at allir hoyra hvat verður sagt…

Maðurin: Halló?
Kvinnan: Elskaði tað eri eg, ert tú enn í høllini?
Maðurin: Ja!
Kvinnan: Eg eri í býðnum, og havi funni ein heilt fantastiska lekran leðurjakka sum kostar 7.500,- er tað í lagið um eg keypi hann?
Maðurin: Ja, sjálvsagt, um tú vilt hava hann!
Kvinnan: Nú eg havi teg her – eg var forbí hjá Mercedes, og teir hava fyngið tað nýggja 2010 modelli av m.a. SL500 – akkurát tann sum eg ynski mær!
Maðurin: Hvat kostar hann? 
Kvinnan: Hmmm… uml. 2.2 mió. í standardútgávuni.
Maðurin: Ok, keyp hann bara, men fyri handan prísin skalt tú krevja at fáa eitt sett av vetrarhjólum við!
Kvinnan: Tak skatturin. So er tað bara ein seinasti spurningur. Summarhúsið, tú veit, tað lítla húsið í Svøríkið, tað er aftur til sølu fyri 10,5 mió.
Maðurin: Ok, bjóða meklarinum 10 mió. tað fer hann nokk at góðtaka.
Kvinnan: Ok skatturin, vit síggjast seinni.
Maðurin, Ja, tað gerða vit. 

Telefonsamtalan endar og allir hinir í umklæðingsrúminum hyggja málleysir uppá mannin – intil hann við láturi, spyr:
“Er tað nakar í veit hvør eigur hesa fartelefonina?“